آجرک الله یا صاحب الزمان (عج)
فرا رسیدن ایام حزن انگیز فاطمیه بر تمامی گریه کنان
و سینه زنان و عزاداران تسلیت باد .
صَلَّي اللهُ عَلَيْكِ ايَّتُهَاالصِدّيقَةِالشَّهيدَة
باباكمك
بعد تو ديگر چه سازم فــــــــــــــــاطمه
جز تو ديگر بر كه نازم فـــــــــــــــاطمه
رفتي و قلب مــــرا كردي كبـــــــــــاب
از فراق تو چه ســــــازد بوتـــــــــراب
تو كجـــــــــــــــــــا و سينه بشكسته ات
كنج لانه بـــــــــــــــــــالهاي بسته ات
من دگر بــــــــــــا كـــــــه بگويم آه دل
جــــــــاي توآخـــــــر نباشد زير گِـــــل
بار ديگر با علـــــــــــــــــي تو راز گو
ظلم هاي اشقيـــــــــــــــــــــا را بازگو
چاه از اشك علـــــــــــي پُر گشته است
خـــاك قبرت با تو چـون دُر گشته است
شهر يثرب بــــــي تو گرديده خمـــوش
نــــــــــــــاله طفـلان تو آيد به گــــوش
گو چه سازم با حسيـــــــــــن و زينبين
با حســـــــــــــن ، مظلوم ، آن نور دو عين
فاطمه پشت علـــــــــــــي بشكسته اي
خود به بابت مصطفي پيوستــــــه اي
چون بديدي باب خود را نـــــــــازنين
گو بيـــــــــا وغربت مــــــــــولا ببين
جــــانشين تو شده خــــــــــــــانه نشين
سينه تنگش حـــــــــــــــــزين و آتشين
در سقيفه امر تو برچيده شــــــــــــــــــد
غنچه ات دربين آتش ديده شــــــــــــد
كاش با آتش كمــــــــــــــــي ميشد تمام
كار آن نـــــــــــا مردهاي خاص و عام
فـــــــاطمه از بهر امداد علـــــــــــــــي
پشت در آمد پـــــــيِ داد علـــــــــــــــي
لامروّت بــــــــا لگد كــــــوفت به در
سينه بضعه ی تــــــو دوخت بــــــــه در
سينه ی فـــــاطمه ات چــــــــــاك بشد
درهمان دم سرِ من خــــــــــاك بشد
كارِ مسمـــــــــــار چو پايان بگرفت
ملحدي تيغ به دستــــــــان بگرفت
با قلاف خنجر از اشكـــــــــــاف در
كرد زهراي عـــــــــلي را بي پسر
محسنش نامده رفت از بـــــــــــر او
نـــــــــاله ها زد به بَرَش دختـــر او
تازه اينجــــا بود آغاز جفــــــــــــــا
فتنه اي زان قـــوم پستِ بي وفـــــا
دست حيــــدر را ببستند اي خــــــدا
بازوي زهرا شكستند اي خـــدا
قدرت الله تو را در كــــــــــــوچه ها
شهره كردندش به پيش ديـــــده ها
مست يـاغي دخترت را زد كتــــك
شِكوه كرد وناله زد : بـــابـــا كمــــك
اي پدر من دختـــــر و مــــــــــام توام
مونس هر صبــــح و هر شــــام توام
كمكم آي و نگر اين قــــــــــــوم دون
قوم ياغي ، پر ز نيرنگ وفســـــــون
قوم نـــــــــــامردي كه كردند دادها
روي حكم مرتضي فريـــــــــــادها
قوم هرز ه، قوم دَد ، قــــــــوم لعيــــن
رانده و مغضوب ربّ العــــالميـــن
قوم مرتدين از ديــــــــــــن تــــاخته
بي شرافت ، گِـــــــــرد دنيا تـــــافته
قوم بي دينـــان دنياخواهِ هـــــــــار
قوم عقرب ، قوم افعي ، قوم مــــــــار
بين اينـــــــان فتنه غـــوغــــا ميكند
با علـــــــي دعــــــــــــوا برپا ميكند
بعد من تنها چه ســازي يا علـــــــي
با نبي داري چه رازي يا علـــــــي
راز خود را گــو به من تا گــويمش
تا كه ديدم جـــــــاي تو ميبــوسمش
ياعلي اي زاده عمّ رســــــــــــــول
نورعين مصطفـي ، زوج بتــــــول
جان من هستي ، تو مــــــاه بي قرين
از چه گشتي يكّه در قــــــــــوم لعين
ياعلـــي دردت به جان فــــــــاطمه
پـــاي تو برديدگـــان فـــــــــــاطمه
داغ تنهـــائي تو پيـــرم نمـــــــــــود
از حيات وزندگـــــــــي سيرم نمود
در سقيفه روح من پژمـــــــرده شد
زان حكايت چهره ام افســـرده شد
از چه بگرفتند حقّ شــــــــــــوهرم
من چه سازم ازغم تاج ســـــــــرم
شوهر من هست بـــــــاب شهر علم
همسر من هست كـــــوه صبر و حلم
شوهر من ماسِوي را محـــور است
همسر من انبيا را دلبــــــــــــر است
شوهرم نِي عاشق پاك خـــــداست
همسرم معشوق ذات كبريـــــاست
جَدّ تو تنهاست يامهــــــــــدي كمك
كن ولـــــــــــــي امر زهرا را كمك
من ولايت را شدم اوّل شهيـــــــــد
موي من از درد مولا شد سپيـــــــد
من نگهبان ولايت گشتــــــــــــه ام
كشته راه امـــامت گشتــــــــــــه ام
مرتضي تنها نباشد شوهــــــــــرم
بلكه او باشد امام و رهبـــــــــــــرم
من به راه رهبرم جــــــــان داده ام
هستيم تاحدّ امكـــــــــــــــان داده ام
مسلمين مولاي خود يـــــاري كنيد
رهبر خود را طرفــــــــــداري كنيد
همچو مـــولايم ، مـــــولاتان غريب
كـــار او ديگر شده صبــــــر و شكيب
پور من گشته كنــون مـــــــولايتان
رهبر و آقــــا و پرچمـــــــــــــدارتان
ابن من شد آب از جـــــــور و جفـــــا
از جفــــــــاي دشمنــــان آشنـــــــــا
روز و شب او را دعــــــــايش ميكنم
همچــــو مولايم ثنـــــــــــايش ميكنم
شيعيــــان ابن مــــن و پور علــــي
نائب مهــــدي است اين سيّدعلــــي
اميرحسين ميرقاسمي(كاتب)
سروده شده در تاریخ 28/6/78
بر حاشیه برگ شقایق بنویسید:
گل تاب فشار در و دیوار ندارد
در لابلای هق هق گریه هاتون این حقیر رو از یاد نبرید و مردونه برای روا شدن حاجتش دعا کنید .
یا حق
ای کشتگان عشق ، برایم دعا کنید